ធ្វើស្រែនឹងទឹក ធ្វើសឹកនឹងបាយ

 ច្បាប់កម្មផល..... នៃសព្វសត្វលោកអាស្រ័យត្រៃភពភូមិទីឋានមិនចេះពេញឆ្អែតឡើយ? 

ចំណេះជាអាហារ>ប្រាជ្ញាជាអាវុធ នៃ ហេតុ បច្ច័យ ផល របស់មនុស្សលោកលើផែនដីនេះរួមគ្នា អាស្រ័យ និង អនុវត្ត គោលនយោបាយជីវិត ធ្វើស្រែនឹងទឹក ធ្វើសឹកនឹងបាយទ្រទ្រង់ កាយ វេទនា ចិត្ត ធម៍ នៃ មនុស្សលោកគ្រប់ៗគ្នា ដោយ ធម៍ ក្នុង សម្មាមគ្គ ព្រះពុទ្ធសាសនា ... ដោយរូបមន្ត: 

ជីវិត=[ ហេតុ បច្ច័យ ផល], [ គម្រោង សកម្មភាព ផល ]

ហេតុ = ល្អ ឬ អាក្រក់ (សុខ ឬ ទុក្ខ... )

បច្ច័យ =សកម្មភាពជីវិតប្រចាំថ្ងៃត្រូវបំពេញហាមខ្ចិល<.....>

ជីវិតសុខ =[គម្រោងត្រូវ>សកម្មភាពត្រូវ>ផលត្រូវ"សុខ"] ✓

ជីវិតទុក្ខ =[គម្រោងខុស>សកម្មភាពខុស>ផលខុស"ទុក្ខ"]∆

ក្នុងការរំដោះប្រទេសខ្មែរមកវិញ ពីចោរយួន ពីចោរចិន ពីពួកចោរ...។ល។ ក្នុងកាលៈទេសៈស្ថានការខ្លះ នៃ ប្រទេសជាតិ និង សកលលោកទាំងមូលវិវត្តជាក់ស្តែង ពេលខ្លះ មិនអាចយកទ្រ្តឹស្តី ច្បាប់កម្មផល មកប្រើទាំងស្រុងបានទេ.... ( ព្រោះយើងគ្រប់ៗគ្នា គ្មាន សព្វញុតញ្ញាណ និង កម្លាំងរិទ្ធិ ដូច ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធបរមគ្រូនៃពួកយើងទាំងអស់គ្នានោះទេ.....)

តែត្រូវ ប្រើសំយោគរួម នៃ ច្បាប់សច្ច:ធម៍លោកិយ៍ នៃ : 

ច្បាប់ជាតិ+ច្បាប់អន្តរជាតិ+ហិរញ្ញវត្ថុ+អំណាច+ពលរដ្ឋ

+ច្បាប់កម្មផល+ពហុសាសនា+ចំណេះដឹង ជំនាញ បទពិសោធ+បញ្ញា,ប្រាជ្ញា+ប្រវត្តិសាស្ត្រជាតិ-អន្តរជាតិ+..... ។ល។ ទៅប្រើដើម្បីដោះប្រទេសជាតិខ្មែរមកវិញ... ដោយ ឆន្ទៈចិត្ត ខន្តី វិរិយៈ ពេលកំណត់១.....

ធ្វើស្រែ នឹងទឹក ដាំដុះ ស្រូវ ដំណាំ...ផ្តល់ផល ប្រមូលភោគ

ផលដាក់ជង្រុក ចិញ្ចឹមជីវិត....

ធ្វើសឹក នឹង បាយ គឺដាំបាយបន្សល់ទុកជាស្បៀង ទទ្រង់ កាយ ចិត្ត រឹងមាំ ប្រយុទ្ធតតាំងដេញខ្មាំងចោរយួន ចោរចិន ចោរបក្សពួកក្បត់ជាតិខ្មែរ ចេញពីមាតុប្រទេសខ្មែរសុវណ្ណភូមិមានជ័យកុំបីមានសេសសល់ឡើយហោង។  

 

ធ្វើស្រែ នឹងទឹក ដាំដុះគ្រាប់ពូជ បញ្ញា សទ្ធា វិរិយៈ ចាគៈ ទាន សីល សមាធិ... ដោយ ឆន្ទៈទឹកចិត្តធិបតេយ ក្នុង ព្រះពុទ្ធសាសនា សម្រេចផលសុខលោកិយ ឆ្ពោះសម្រេចផលសុខលោកុត្តរ ដាក់ដល់ ព្រះបរមនិព្វាន ហោង។

ធ្វើសឹក នឹង បាយ (ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធបរមគ្រូនៃសព្វសត្វលោក បានត្រាស់ដឹង ដោយ មធុបាយាស បាយត្រាស់ដឹង) ទ្រទ្រង់ កាយសម្បាទាររឹងមាំ ជា ជម្រកសុខ នៃចិត្ត ដើម្បី បដិបត្ត សីល សមាធិ បញ្ញា ឆ្ពោះ សម្រេចបានលោកុត្តរបញ្ញា ជាអាវុធ ប្រហារកាត់ផ្តាច់ : អវិជ្ជា>សង្ខារ>វិញ្ញាណ>នាម-រូប>សឡាយតនៈ>ផស្សៈ>វេទនា>តណ្ហា>ឧបាទាន>ភព>ជាតិ>ជរាមរ

ណៈ ជាសមុច្ឆេទប្បហាន > សម្រេច ព្រះបរមបរិនិព្វាន ហោង

។។។

 

ធ្វើស្រែ នឹង ទឹក ធ្វើសឹក នឹង បាយ ជាច្បាប់ទូន្មានចិត្ត គំនិត កាយ នៃ នរជន នារីជន មនុស្សលោកទាំងអស់លើផែនដីនេះ

យកទៅ អនុវត្ត ក្នុង សម្មាមគ្គ ជីវិតប្រចាំថ្ងៃ សាង ឧត្តមប្រយោជន៍លោកិយសុខ សម្រាប់ បុគ្គលផង សម្រាប់ ក្រុមគ្រួសារផង សម្រាប់ សង្គមមនុស្សក្នុងប្រទេសផង សម្រាប់សង្គមមនុស្សទូទៅក្នុងសកលលោកនេះទាំងមូលរួមគ្នាផង ដោយ អដ្ឋង្គិកមគ្គទាំង៨ បញ្ចសីល និង វៀរចាកជំនួញខុសទាំង៥យ៉ាង ដែល ព្រះបីតាសម្ពុទ្ធ បានហាម។

អច្ឆរិយៈព្រលឹងជាតិខ្មែរ ធ្វើស្រែ នឹង ទឹក ធ្វើសឹក នឹង បាយ  ប្រើកើតឧត្តមប្រយោជន៍ ក្នុងអស់គ្រប់ពហុវិស័យ នៃ (...)

សូមចប់ដោយសង្ខេបបែបខ្លី តែមានអត្តន័យវែង អាស្រ័យលើ

ព្រះថេរានុថេរ ធម្មកធិក លោកតា-យាយ អាចារ្យ អស់ លោក លោក ស្រី និង បញ្ញាវ័នជន បណ្ឌិត សាស្ត្រាចារ្យ និសិ្សត សិស្ស ពលរដ្ឋខ្មែរទាំងអស់ សូមបន្តស្រាវជ្រាវពង្រីកន័យអស់អត្ថសេក្តី ដែលមានក្នុង ព្រះត្រៃបិតក និង អក្សរសាស្ត្រ អក្សរសិល្ប៍ខ្មែរផង ទាន ។

សូមដួងព្រលឹងជាតិនិយមនៃឆន្ទៈចិត្តពលរដ្ឋខ្មែរទាំងអស់ភ្ញាក់ក្រោកឡើង រួមជាមួយ លោក តា ធំ អតីតព្រះភិក្ខុសង្ឃ សច្ចៈ

ប៉ា លោ ហៅ ដាំ ឆ័ត្រ្តរិយ៏ រំដោះមាតុប្រទេសខ្មែរ ពីចោរយួន ពីចោរចិន វិញឲ្យបានជាស្ថាពរហោង។

រដ្ឋ មេត្តា ទំនុកបម្រុង និងឧបត្តម្ភ ដល់ព្រះសង្ឃខ្មែរគ្រប់ៗព្រះ

អង្គ ជាប់ប្រចាំខែផង ទាន។