ការថ្វាយបង្គំរបស់ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី ៧

យុទ្ធវិធីវិជ្ជាចិត្តសាស្ត្រ សំយោគ បង្រួបបង្រួម ប្រទេសជាតិ ពហុសាសនា ប្រជានុរាស្ត្រទាំងអស់គ្រប់ស្រទាប់វណ្ណៈ ដើម្បី សន្តិភាព សន្តិសុខ ប្រទេសជាតិ  ពហុសាសនា ប្រជានុរាស្ត្រទាំងអស់គ្រប់ស្រទាប់វណ្ណ: ក្នុងមហាទេពចក្រភពមហានគរអង្គរខ្មែរសុវណ្ណភូមិមានជ័យវរ្ម័នទី៧...ទុកជាមហាវីរ:គម្រូដល់ស្តេច ម្ចាស់ក្សត្រី មេដឹកនាំ សព្វមុខមន្ត្រីនាមុឺនរាជការ កងម្លាំងទ័ព ទាហាន គ្រប់ជាន់ថ្នាក់ទាំងទាំងអស់...អស់ត្រូវធ្វើអនុវត្តតាម....

ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ ...

ដើម្បី ឈ្នះខ្លួនឯង និង ឈ្នះអស់ពួកអ្នកដ៏ទៃ....

១-ត្រូវដាក់ខ្លួនអោយទាបរាបស្មើរផែនដី (មើលរូប) 

[ ទឹក រមែងហូរទៅកាន់ទីទាបជានិច្ច...ប្រៀបដូចទឹកចិត្តរាស្ត្រទាំងអស់រមែងរត់រកអ្នក,មេដឹកនាំពួករាស្ត្រប្រកដោយ ព្រហ្មវិហាធម៌ គុណធម៌ សច្ចធម៌ យុតិ្តធម៌ ទសពិធរាជធម៌ និងច្បាប់មាសទាំង៨ របស់ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី ៧ ចឹងដែរ ហោង  ]

ថោកអ្វីនឹងដៃជើងកាយក្រាបថ្វាយបដិបត្តិ និង គោរពប្រណិប័តន៍ ...ដើម្បី សេចក្តីសុខជាតិ សាសនា ពលរដ្ឋ រួមជាធំ )

២-ត្រូវធ្វើខ្លួនអោយធំដូចមហាព្រហ្មវិហារធម៌ (ប្រាសាទបាយ័ន)  

ក)...

ដោយមេត្តា ករុណា មុទិតា ឧបេក្ខា ដោយទសពិធរាជធម៌ទាំង១០ និងច្បាប់មាសទាំង៨ អនុវត្ត ចំពោះ ប្រជានុរាស្ត្រទាំងអស់គ្រប់ស្រទាប់វណ្ណ: លើផែនដីអាណាចក្រភពរបស់ព្រះអង្គនេះ ក្នុងនាម រូប តួនាទី...ជាស្តេច មេដឹកនាំ ទ្រទ្រង់ធម៌។ 

ក្សត្រ = កសិករ ធ្វើកសិកម្មស្រូវ ចិញ្ចឹមពលរដ្ឋជាកូនចៅ...ដោយ

មេត្តា ចំពោះប្រជារាស្ត្រទាំងអស់ ដោយ ឧបេក្ខា ចិត្ត

ករុណា ចំពោះប្រជារាស្ត្រទាំងអស់ ដោយ ឧបេក្ខា ចិត្ត

មុទិតា ចំពោះប្រជារាស្ត្រទាំងអស់ ដោយ ឧបេក្ខា ចិត្ត

ខ)...ត្រូវធ្វើខ្លួនអោយធំដូចមហាព្រហ្មចតុមុខ (ព្រហ្មបាយ័ន)

ស្តេច,មេដឹកនាំត្រូវប្រកាន់គោលជំហររឹងមាំជានិច្ចមិនអោនក្បាលដាក់ពួកចោរសត្រូវជាដាច់ខាត ក្នុងការចាំក្រុងការពារ ប្រទេសជាតិ ទឹកដីកោះ...ប្រជាពលរដ្ឋ និង សាសនា...។ល។ ដោយ ចិត្ត កាយ វាចារ ពលី លះបង់ បរិសុទ្ធខ្ពស់ជាងជីវិតផ្ទាល់ខ្លួន ដូចមាតាបិតា ប្រព្រឹត្តចំពោះកូនប្រុសស្រីដោយព្រហ្មវិហារធម៌៕ 

 

ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ អតិតព្រះភិក្ខុសង្ឃបួសរៀន ក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា ព្រះអង្គជាព្រះបរមពោធិសត្វកំពុងកសាងបំពេញព្រះបារមីធំៗទាំង១០ ដើម្បី កសាងសេចកី្តសុខ និងសន្តិភាពជូនដល់ប្រជានុរាស្ត្រទាំងអស់របស់ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ ដាច់ខាតត្រូវដាក់កាយ ចិត្ត អោយទាបរាបដល់ផែនដី សំយោគ គោរពព្រហ្មញ្ញសាសនា ផង ដើម្បីជាប្រយោជន៏អោយពួករាស្ត្រនិងពួកព្រាហ្មណ៍គោរពព្រហ្មញ្ញសាសនា និង អធិសាសនា ពេញចិត្តនឹងព្រះអង្គ ព្រមចុះចូលរស់នៅក្រោមម្លប់ព្រះបារមីរបស់ព្រះអង្គ ក្នុងរជ្ជកាលរបស់ព្រះអង្គបរមពោធិសត្វ...រហូតដល់...

[  ... ] 

យោងតាមសិលាចារឹក...

ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ បានប្រាថ្នាពុទ្ធភូមិ នឹងត្រាស់ដឹងជាព្រះបរមគ្រូសម្មាសម្ពុទ្ធ១ព្រះអង្គក្នុងកាលអនាគត់ ដើម្បីសង្គ្រោះសព្វសត្វលោកក្នុងត្រៃភពចេញចាកទុក្ខទៅព្រះបរមនិព្វាន ហោង...។

.................  .........   ............

ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ ទ្រង់បានគោរព   : 

                     ព្រះពុទ្ធសាសនាទី១ (ព្រះពុទ្ធសាសនាមហាយាន)

                     ព្រហ្មញ្ញសាសនាទី២ 

                     អធិសាសនាខ្មែរដើមទី៣ 

                     អុិស្លាមសាសនាទី៤ 

(*) នយោបាយជីវិត,ជីវិតនយោបាយរាជាធម្មាធិបតេយ្យ +លទ្ធិធម្មាប្រជាធិបតេយ្យ អាស្រ័យធម្មាធិបតេយ្យ របស់ព្រះអង្គចំពោះប្រទេសជាតិ សាសនា និងប្រជានុរាស្ដ្រទាំងអស់របស់ព្រះអង្គ ដើម្បី សម្រេចបាន សុខ សន្តិភាពប្រទេសជាតិ សាសនា ពលរដ្ឋរួមជាធំ នោះ គឺ ; 

 

សំយោគ=ពហុសាសនា+បង្រួបបង្រួមទឹកដីប្រទេសជាតិ

+បង្រួបបង្រួមអំបូរពូជជាតិសាសន៌វណ្ណះ ត្រកូល...+ សំយោគចិត្តគំនិត ទិដ្ឋិ +សំយោគពហុភាសារ+ពហុអរិយធម៌-វប្បធម៌...+អភ័យទានដល់គ្នានឹងគ្នា...។ល។ + សិទ្ធិ សេរីភាព ជំនឿ...ដើម្បី សេចក្តី សុខ សន្តិភាព មហាសាមគ្គីជាតិនិយមត្រូវរួមគ្នា ... 

[ សំយោគ បន្សាំ រស់នៅជាសុខជាមួយគ្នា => បន្សុទ្ធ ចេញចាកទុក្ខ ជាក្រោយ...] 

គ្រប់យ៉ាង ដើម្បី អស់ អញនិយម និង អត្មានិយមចោលចេញ...

ជីវិតជាអន្តរកម្មជួយគ្នាទៅវិញទៅមកជាប្រព័ន្ធ ក្នុង ត្រៃភព ដោយ ច្បាប់ កម្ម-ផល នៃ បដិច្ចសមុប្បាទធម៌ទាំង១២ 

ចុងក្រោយ ហេតុអ្វី បាន ជា ហ៊ុន សែន មិនព្រមដើរតាមមាគ៌ាររូបមន្តរបស់ព្រះមហាវីរ:ក្សត្រព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី ៧ ដើម្បីចុះចូលជាមួយ លោករាជគ្រូ បណ្ឌិត ដាំ ឆ័ត្រ្តរិយ៌ កសាងសុខសន្តិភាព ជូនពលរដ្ឋខ្មែរវិញចឹង.... ? ឆាប់ ចុះចូលជាមួយ លោក តា ធំ បណ្ឌិត ដាំ ឆ័ត្រ្តរិយ៌ ភ្លាមទៅ ...ទើបរួចខ្លួនរស់... 

«បណ្តាំគ្រូខ្ញុំកុំច្រើនយ៉ាង»

គ្រូផ្តាំឲ្យទាប រាបស្មើដី 

កុំខ្ពស់ដូងលៃ អាងថ្ងៃស្លាប់

កុំប្រឹងប្រជែង ជំទែងក្តាប់

ក្តែងៗលាន់ស័ព្ទ យសអប្រិយ ។

កុំអួតកុំអាង កុំអែបអប

កុំឱនរណប តបផ្ទាប់ដៃ

កុំឆ្កៀលឆ្កឹសរូង អន្ទងឆី 

កុំដេកស្រមៃ ស្រមុកចាំ ។

កុំមានបន្តិច ភ្លេចបន្ទន់

កុំល្មោភលោភលន់ ជន្លខាំ

កុំដុតបំផ្លាញ ភ្លេចដោតដាំ

កុំដៀលបំណាំ ចាំតែមើល ។

កុំក្អកធ្វើក្អេង សម្ញែងឫក

កុំបាត់ស្រេកទឹក ភ្លឹកធ្វើភ្លើ

កុំភ្លេចធាតុដើម ផ្តើមទង្វើ

កុំជ្រកម្លប់ឈើ ភ្លេចអ្នកដាំ ។ 

កុំបានអំណាច សាចអំនួត 

កុំពាលចិត្តឆ្កួត ពួតចិញ្ច្រាំ

កុំថ្កើងឫកខ្ពស់ ហួសចំណាំ 

កុំផ្សារបន្សាំកម្មអប្រិយ ។

កុំស្រើបនឹងយសហួសនឹងយល់

កុំស្រាលដូចខ្យល់ធ្ងន់ដោយថ្ងៃ

កុំស្រួយដូចកែវ ស្អាតពេលថ្មី

កុំស្រស់អត់ថ្លៃ ដូចស្រូវស្លោក ។ 

 កំណាព្យ ដោយ : ម៉ៃ វឌ្ឍនា

........    .......    ......................

(*) ....ដែលក្រោយពីសម័យរជ្ជកាលរបស់ព្រះបានចប់ទៅ ពួកព្រាហ្មណ៍ដែលកាន់ព្រហ្មញ្ញសាសនាអវិជ្ជាអវិជ្ជមាន គ្រប់ដោយ មិច្ឆាទិដ្ឋិ លោភ: ទោស: មោហៈ ...អត្មានិយម បក្សពួកនិយម វណ្ណៈនិយម....។ល។ គិតប្រយោជន៍បុគ្គល បក្សពួកនិយម ធំជាងប្រយោជន៏ប្រទេសជាតិទាំងមូល នោះទើបធ្វើអោយពួកគេនាំគ្នាបំផ្លាញបដិមា ចម្លាក់....របស់ព្រះអង្គ ចោល ...។ល។ និង ។ល។

(*) ....ដែលក្រោយពីសម័យរជ្ជកាលរបស់ព្រះបានចប់ទៅ ពួកព្រាហ្មណ៍ដែលកាន់ព្រហ្មញ្ញសាសនាអវិជ្ជាអវិជ្ជមាន គ្រប់ដោយ មិច្ឆាទិដ្ឋិ លោភ: ទោស: មោហៈ ...អត្មានិយម បក្សពួកនិយម វណ្ណៈនិយម....។ល។ គិតប្រយោជន៍បុគ្គល បក្សពួកនិយម ធំជាងប្រយោជន៏ប្រទេសជាតិទាំងមូល នោះទើបធ្វើអោយពួកគេនាំគ្នាបំផ្លាញបដិមា ចម្លាក់....របស់ព្រះអង្គ ចោល ...។ល។ និង ។ល។

ដែលប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរទាំងអស់ ស្តេច ម្ចាស់ក្សត្រី នាយករដ្ឋមន្ត្រី មេដឹកនាំ ពួកនាមុឺនសព្វមុខមន្ត្រីរាជការ កងម្លាំងទាំងអស់ ទាំងរដ្ឋ ទាំងឯកជន នាសម័យបច្ចុប្បន្ននេះដាច់ខាត មិនត្រូវដើរតាមដានចាស់របស់ពួកក្បត់ជាតិសម័យមុន និងសម័យនេះតទៅមុខទៀតឡើយហោងអើយ៕ 

[ ខ្មែរមានប្រវត្តិសាស្ត្រ១៦សម័យកាល ]