ព្រះពុទ្ធដីកា (ហេតុនាំឱ្យកេីតនៃវីរិយសម្ពោជ្ឈង្គ )
[៣៦៧] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ អ្វីជាអាហារនាំវីរិយសម្ពោជ្ឈង្គ ដែលមិនទាន់កើតឡើង ឲ្យកើតឡើង ឬនាំវីរិយសម្ពោជ្ឈង្គដែលកើតឡើងហើយ ឲ្យរឹងរឹតតែចម្រើនពេញលេញឡើងបាន ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ធាតុគឺសេចក្តីផ្ដួចផ្ដើម ធាតុគឺសេចក្តីព្យាយាម ធាតុគឺសេចក្តីខ្នះខ្នែងប្រឹងប្រែង រមែងមានការធ្វើទុកក្នុងចិត្តត្រូវទំនងនិងធ្វើឲ្យក្រាស់ក្រែលក្នុងធាតុទាំងនោះ នេះជាអាហារនាំវិរិយសម្ពោជ្ឈង្គដែលមិនទាន់កើតឡើង ឲ្យកើតឡើង ឬនាំវិរិយសម្ពោជ្ឈង្គដែលកើតឡើងហើយ ឲ្យរឹងរឹតតែចម្រើនពេញលេញឡើងបាន ។
( ព្រះត្រៃបិដកលេខ ៣៧ ទំព័រ ១៧៤ )
ម្យ៉ាងទៀត ធម៌ ១១ ប្រការ រមែងប្រព្រឹត្តទៅដេីម្បីការកេីតឡេីងនៃវីរិយសម្ពោជ្ឈង្គ គឺ ៖
១-ការពិចារណាឃេីញភ័យក្នុងអបាយ
២-ការឃើញអានិសង្ស
៣-ការពិចារណាដល់បដិបទា
៤-ការគោរពកោតក្រែងក្នុងបិណ្ឌបាត
៥-ការពិចារណាឃេីញភាពជាធំក្នងការទទួលមរតក
៦-ការពិចារណាចំពោះព្រះសាស្តាជាធំ
៧-ការពិចារណាដល់ជាតិជាធំ
៨-ការពិចារណាដល់សព្រហ្មចារីជាធំ
៩-ការវៀរចាកបុគ្គលខ្ជិលច្រអូស
១០-ការគប់រកបុគ្គលដែលមានសេចក្តីព្យាយាម
១១-ការបង្អោនចិត្តទៅក្នុងវីរិយសម្ពោជ្ឈង្គនោះ ។
( ព្រះអដ្ឋកថា មហាសតិប្បដ្ឋានសូត្រ )
#អភិធម្មានន្ទ

0 comments:
Enregistrer un commentaire